W październiku 2025 roku wybraliśmy się na niespełna tygodniowy roadtrip po Estonii. Zależało nam, by poznać różne estońskie kontrasty i nie było to trudne zadanie, bo nie wiedzieliśmy o Estonii niemalże nic. Poniżej znajdziesz wszystko to, co zobaczyliśmy i czego się dowiedzieliśmy. Mam nadzieję, że przygotowane przeze mnie posty pomogą Ci zorganizować własną podróż. Estonia jest przepiękna!
Na końcu tej strony znajdziesz wszystkie posty z Estonii.
Nasza trasa
Wjechaliśmy do Estonii z Łotwy, na wysokości miasteczka Murati, skąd blisko mieliśmy na najwyższy szczyt Estonii – Suur Munamägi. Następnie przez Võru, Tartu i jezioro Peipus pojechaliśmy do Narwy. Stamtąd w stronę Tallinna, zahaczając o północny kraniec Estonii i słynne torfowisko Viru Raba. Przez klify na półwyspie Paldiski zjechaliśmy w kierunku Parku Narodowego Soomaa, gdzie odwiedziliśmy drugie, mało popularne torfowisko – Riisa Raba. Na koniec zawitaliśmy w Parnawie, by stamtąd zjechać wzdłuż Bałtyku i wyjechać z Estonii w kierunku Łotwy.
Dlaczego wybraliśmy się akurat do Estonii?
Na początku chcieliśmy znów pojechać do Danii i poznać ten kraj jeszcze lepiej. Coś nam jednak w tym kierunku nie leżało. Na 2 tygodnie przed wyjazdem, spoglądając na mapę, rzuciła nam się w oczy Estonia. Prawie nic o tym kraju nie wiedzieliśmy i chyba to nas tak do niego przyciągnęło. Chcieliśmy zrobić wszystkie Bałtyckie Trojaczki, ale ze względu na ograniczony czas, padło na ten położony najdalej od Polski. Założyliśmy, że jeśli nam się spodoba, to na Łotwę i Litwę będzie już bliżej. ;)
Zanim zaczęłam research, o Estonii wiedziałam tylko tyle, że są tam niedźwiedzie, a w Łotwie i Litwie nie. Grałam też trochę w Geoguessra, więc wiedziałam, że Estonia jest pełna lasów i jeszcze dziksza od Litwy i Łotwy. Czasem porównywano mi ją do Podlasia, ale jeszcze bardziej północnego. Estonia nie kojarzyła mi się nawet z saunami, które tak lubię.
Estonia – pierwsze wrażenie
Do Estonii wjechaliśmy późną nocą i na początku czuliśmy się w tym kraju dość obco. Tym bardziej, że w pierwszej kolejności skierowaliśmy się bardziej na dziki wschód, niż poukładany zachód. Już pierwszego dnia uderzyła nas cisza i przestrzeń, a także to, że ludzie po prostu… nie szukają z Tobą kontaktu. Nawet Estończycy, którzy spali obok nas na jednym z RMK. Od wieczora do południa następnego dnia nie zamieniliśmy z nimi nawet jednego zdania.
Ponieważ najpierw poznaliśmy wschód kraju, to Estonia przez kilka dni jawiła nam się jako mieszanka europejskości i sowieckości. Im dalej na wschód, tym tego drugiego było więcej. Apogeum rosyjskiej atmosfery osiągnęliśmy w Narwie, której historia jest do dziś bardzo burzliwa.
Pod koniec wyjazdu, gdy byliśmy już na zachodzie Estonii, przekonaliśmy się jak mało kamperów i turystów jeździ na wschód. Z pewnością wpływ na to miała też sytuacja geopolityczna. Jesienią 2025 roku wyraźnie wzrosło napięcie pomiędzy krajami bałtyckimi, a Rosją.
Ludzie. Jacy są Estończycy?
W trakcie naszego pobytu odnieśliśmy wrażenie, że Estończycy są trochę… zdystansowani? To znaczy, porównując ich z mieszkańcami innych krajów, Estończycy po prostu nie są wylewni. Nie zagadują, nie kwiczą z zachwytu, każdy zajmuje się swoim życiem. A życie wiodą minimalistyczne i spokojne, z silnym i codziennym związkiem z naturą.
Ludność Estonii, a Polski – klucz do spokoju
Trzeba przy tym zaznaczyć, że Estonia zajmuje powierzchnię około 45 000 km². To obszar odpowiadający naszym województwom: opolskim, dolnośląskim i lubuskim, razem wziętym. Różnica polega jednak na zagęszczeniu osób. W Estonii na tym terenie mieszka 1,37 mln osób. Daje to zagęszczenie około 30 osób na km². W Polsce, na terenie o podobnej wielkości mieszka prawie 5 mln osób, co daje gęstość zaludnienia około 110 osób na km². Estończycy mają więc warunki do życia z dala od sąsiadów i faktycznie, wioski nie są zbyt gęsto zabudowane, a pomiędzy miasteczkami spotkasz ogromne, ciągnące się dziesiątkami kilometrów, połacie lasów. Widać to też w charakterze Estończyków.
Jakimi językami dogadasz się w Estonii?
Pierwszym językiem w Estonii jest oczywiście estoński. Nie jest on podobny do żadnego innego znanego mi języka i początkowo trudno mi było wyłapać kluczowe wyrazy. Może byłoby prościej, gdybym znała fiński, z którym estoński ma ponoć dużo wspólnego. Ja porozumiem się po angielsku i kumam trochę francuskiego, hiszpańskiego, włoskiego i czeskiego, a w innych językach coś pokojarzę na bazie tego co znam. Mimo to, estoński był absolutnie niezrozumiały. W sklepach i atrakcjach posiłkowaliśmy się Google Translate z pobranym do offline językiem estońskim.
Język angielski w Estonii
Szacuje się, że nawet 50% mieszkańców Estonii mówi po angielsku – podobnie jak w Polsce. Z naszego doświadczenia wynika, że dotyczy to głównie większych miast, szczególnie położonych na zachodzie i przede wszystkim ludzi młodych. Mimo wszystko, angielskiego nie słychać na ulicy. W mniejszych miasteczkach komunikacja po angielsku jest bardzo, bardzo trudna. Nawet na stacjach benzynowych! Prędzej dogadasz się na migi, z mieszanym polsko-rosyjsko-angielskim.
To poczucie niezrozumienia potęguje charakter Estończyków, którzy (według naszych doświadczeń) mówią tylko tyle ile muszą, a w kontakcie z innymi (szczególnie turystami) nie czują się zbyt komfortowo. Najmilsze i najbardziej rozbudowane angielskojęzyczne kontakty mieliśmy w Parnawie i Tallinnie. ;)
Język rosyjski w Estonii
Choć rosyjski nie jest językiem urzędowym, to zdecydowanie jest językiem największej mniejszości w Estonii. Po II wojnie światowej aż do 1991 roku Estonia była republiką ZSRR, a skutki tych 47 lat okupacji widać dziś wyraźnie – nie tylko w podziałach etnicznych i językowych, ale też choćby w architekturze na wschodzie. W tym czasie wielu Rosjan osiedliło się na terenach dzisiejszej Estonii, a w większych, przemysłowych miastach szybko stali się większością.
Po odzyskaniu niepodległości Estonia mocno zabiegała o przywrócenie kraju „estońskości”. Etniczni Estończycy automatycznie otrzymywali obywatelstwo, a dla pozostałych droga do obywatelstwa była możliwa, ale trudna. W praktyce część rosyjskojęzycznych mieszkańców przyjęła estońskie obywatelstwo, część pozostała z rosyjskim, a niektórzy nie mieli żadnego – tzw. bezpaństwowcy.
Dziś trudno jednoznacznie powiedzieć, ilu dokładnie jest etnicznych Estończyków, ilu Rosjan z estońskim obywatelstwem, ilu z rosyjskim, a ilu bezpaństwowców. Dochodzi do tego jeszcze kwestia języka – wielu Rosjan z estońskim obywatelstwem mówi zarówno po estońsku, jak i po rosyjsku, szczególnie na wschodzie. W praktyce rosyjski jest bardzo powszechny, szczególnie na wschodzie kraju. W Narwie rosyjski jest językiem numer 1, a wiele szyldów i znaków drogowych jest dwujęzyczna. Nam również zdarzało się porozumiewać szczątkowym rosyjskim, choćby w sklepach. Czasem obsługa sama zaczynała rozmowę po rosyjsku, widząc że nie mówimy po estońsku. Nie zakładali chyba innej opcji.
Bezpieczeństwo. Czy w Estonii jest bezpiecznie?
Ogólnie mówiąc, Estonia jest bardzo bezpieczna i tak też się czuliśmy. Chodząc wieczorem po Tallinnie czy Parnawie czuliśmy się swobodnie i nie spotkaliśmy żadnych podejrzanych typów. Nikt nas nie zaczepiał, nie próbował nic sprzedać, ani naciągnąć. Być może w szczycie sezonu jest więcej tego typu incydentów. Swobodnie czuliśmy się też przy płatności kartą lub gotówką, a także parkując na parkingach w środku miast. Tym bardziej, że w większych miastach Estonii działają apki typu EasyPark.
Śpiąc na dziko pośrodku lasu czy na brzegu morza również czuliśmy się bezpiecznie. Jedynym dyskomfortem był słaby zasięg w licznych, gęstych lasach i na brzegach jezior/morza.
Zwierzęta w Estonii – co warto wiedzieć?
Estonia jest naprawdę rajem dla miłośników dzikiej przyrody, ale spotkanie dużych zwierząt wcale nie jest gwarantowane. W lasach i nad jeziorami żyją łosie (szczególnie na zachód i południe od Tallinna, gdzie bagien i torfowisk jest więcej), sarny, dziki, lisy, borsuki, orły, wilki, rysie, a w północno-wschodnich rejonach (np. Lahemaa czy Alutaguse – w stron Narwy) także niedźwiedzie. Mimo że populacje są stabilne, to zwierzęta są płochliwe i unikają ludzi, więc my osobiście nie natknęliśmy się na żadne.
Jest w Estonii firma organizująca wycieczki do specjalnych, ukrytych w lesie czatowni, z których można podziwiać niedźwiedzie. Z pewnością operują w regionie, w którym niedźwiedzi jest najwięcej i szansa na spotkanie takiego misia jest największa. Nie udało mi się jednak ustalić na ile dbają o etykę swoich działań i czy np. nie stosują dodatkowych zanęt.
Jeśli chodzi o nocowanie na dziko, Estonia jest przyjazna dla podróżników z kamperem czy namiotem, pod warunkiem przestrzegania kilku zasad. Wybieraj miejsca z dala od prywatnych posesji i terenów chronionych, przechowuj jedzenie w szczelnych pojemnikach, psa trzymaj na smyczy i zabieraj śmieci ze sobą. Dzięki temu nocowanie w lesie czy nad jeziorem jest bezpieczne, a przy odrobinie zdrowego rozsądku będziemy mogli się tą estońską naturą cieszyć jeszcze dłuuuugo! Możliwości w Estonii są naprawdę niespotykane na europejską skalę. No, wyłączając Skandynawię.
Czy Estonia jest psiolubna?
Ogólnie – tak, ale w inny sposób, niż na przykład Dania. Główną różnicą jest to, że w Estonii nie spotkaliśmy niemal żadnych psów. Nie tylko tych psów turystycznych, ale nawet lokalnych. Nawet na podwórkach. I podczas gdy w Danii wytycza się fragmenty lasów, by psy mogły tam swobodnie pobiegać, w Estonii… psów jakby nie było.
Najwięcej (bo aż 3) spotkaliśmy nad wodospadem Keila – to dość oczywiste miejsce w zachodniej części Estonii. Gdzieś pod Tallinem wyszła nam też naprzeciw Pani z psem na smyczy. Bliższych spotkań nie mieliśmy. Więcej psów widzieliśmy w trakcie 1 dnia w Łotwie, niż 6 w Estonii. Założę się jednak, że to nie jest reguła i w sezonie jest ich więcej, bo przyjeżdżają wraz z kamperowiczami. A kamperów w sezonie podobno jest tu sporo.
Trudno mi powiedzieć jak Estończycy podchodzą do psów, bo i z naszymi nikt się nie witał. Nawet nie miał okazji, bo tam gdzie chodziliśmy też prawie nikogo nie było. Nawet bez psów.
Lasy, Parki Narodowe i Rezerwaty
Jeśli chodzi o wstęp z psem tu i tam, to w Estonii czuliśmy się naprawdę swobodnie. Lokalnie i tymczasowo zabrania się wstępu w niektóre miejsca, na przykład na plaże w trakcie okresu lęgowego. Poza tym możesz z psem poruszać się po parkach narodowych, a nawet rezerwatach, tak samo jak w ramach prawa „freedom to roam” znanego ze Skandynawii, możesz też biwakować, zbierać grzyby, jagody i kąpać się w wyznaczonych miejscach na bagnach. W praktyce okazało się, że możemy wejść z psem nawet na 5-kilometrową drewnianą kładkę po bagnach (z której nie można zejść, by się z kimś minąć). Na wejściu spotkaliśmy bardzo fajną tabliczkę, która (w skrócie) mówiła:
Drogi gościu z psem, fajnie że jesteś, sprzątaj po nim, bo…
1. torfowisko jest przyzwyczajone do niewielkiej ilości składników odżywczych
2. prowadzimy tu lekcje przyrodnicze dla dzieci i podczas tych lekcji zbieramy i jemy jagody
Kupę należy zebrać i zabrać ze sobą. Najlepiej „wyzałatwiać” psa przed wejściem na takie torfowiska, bo potem na drewnianej kładce pies może nie chcieć się załatwić.
Muzea
Nie do każdego muzeum wejdziesz z psem i trzeba to dobrze zaplanować. Jeśli masz kampera, raczej wiesz jak rozwiązać problem. Podróżując mniejszym autem lub komunikacją miejską, zwiedzanie muzeów będzie bardziej problematyczne.
Nie mogę wypowiedzieć się co do noclegów i komunikacji miejskiej, bo z takiej nie korzystaliśmy.
Zobacz wszystkie posty o Estonii
Graniczne miasto Narwa, czyli czemu w Estonii jest tyle Rosjan?
Spacerując po Narwie czuliśmy niepokój. Taki uczucie bycia w innym świecie, jakby odartym z cukierkowej wizji Zachodu.
Czym zaskoczyła nas Estonia?
Jadąc do Estonii nic o tym kraju nie wiedzieliśmy i niczego (oprócz ciszy i spokoju) się nie spodziewaliśmy. Co zapadło nam w…
Jak wygląda spanie na dziko w Estonii? Nasze sprawdzone miejsca
Mówią, że Estonia to królowa dzikich biwaków. Jak jest naprawdę? Jak szukać najpiękniejszych miejsc? Na co zwracać uwagę biwakując na dziko?
Estonia – gdzie byliśmy? Spis miejsc
Spis 10 najciekawszych i najważniejszych miejsc, jakie odwiedziliśmy w trakcie krótkiego roadtripa dookoła kontynentalnej Estonii
Nasza trasa po Estonii dzień po dniu
W Estonii byliśmy w pierwszej połowie października 2025 roku. Spędziliśmy w tym kraju 6 dni i pokonaliśmy około 900 kilometrów.
Suur Munamägi (318 m n.p.m.) z psem – najwyższy szczyt Estonii
Najprostszy „najwyższy szczyt” w Europie na który weszliśmy dwukrotnie… i to w ciągu godziny! Suur Munamägi – parking, wieża, trasa, bilety
Jak zaplanować roadtrip po Estonii? Przydatne strony i aplikacje
- strona polskiego rządu z informacjami dla podróżujących do Estonii
- wytyczne estońskiego rządu ws. podróżowania ze zwierzętami
- visitestonia.ee – mapa atrakcji z przydatnymi filtrami
- utm.eans.ee – mapa gdzie w Estonii można latać dronem
- strona RMK z inspiracjami jak eksplorować estońską naturę
- mapa RMK w wersji przeglądarkowej – jest też aplikacja, polecam
- standardowo: park4night, transparking i inne aplikacje przydatne w podróży
W zasadzie to tylko z tym zestawem zaplanowałam całą podróż do Estonii. Nic więcej nie było mi potrzebne. :)
