Moje wszystkie namioty – spis i recenzje
W swojej biwakowej karierze przetestowałam spanie pod tarpem, namioty renomowanych marek i „jedynki” z aliexpress. Który sprawdził się najlepiej?
#1 Namiot No name z allegro
Mój pierwszy namiot w ogóle nie był kupowany z myślą o wędrówkach. Zanabyłam go na allegro za około 100-150zł i miał mi służyć podczas zawodów. Rozstawiony nieopodal pola startowego miał być składzikiem na klatkę z psem i moje bagaże.
Miał przede wszystkim dawać cień. Był wielkości dla 2-3 osób, miał jeden przedsionek, malutki wywietrznik z tyłu i był niemal połyskliwie srebrny. Wyglądał z daleka jak malutki statek kosmiczny.
Niestety, swoją rolę spełniał marnie. Końcówka jednego ze stelaży ciągle wypadała z oczka i cały przedsionek się składał. W starciu z większym deszczem przegrał sromotnie, a co najgorsze – w słoneczną pogodę było w nim potwornie duszno i gorąco. Na szczęście wyjechałam z nim może raz…
#2 Namiot Fjord Nansen Sierra III
Namiot zakupiony z myślą o pierwszej wędrówce. Wyciągnęłam naukę z przebojów z poprzednim egzemplarzem i tym razem uparłam się na namiot z dwoma przedsionkami. Ważny był też maskujący kolor. Waga grała drugorzędną rolę.
Sierra III okazała się strzałem w dziesiątkę dla dwóch osób z dwoma dużymi plecakami i dwoma psami. Trzyosobowy namiot z łatwością mieścił całą naszą ekipę pozostawiając jeszcze trochę luzu po bokach i w przedsionku. Dwa przedsionki niejednokrotnie ułatwiły nam życie w podróży, podwieszana pod sufitem siateczkowa półka okazała się gamechangerem bezskutecznie poszukiwanym w kolejnych namiotach, a kolor świetnie wpasował się w polskie, czeskie i włoskie lasy. Konstrukcja „najpierw tropik, potem doczep sypialnię” kilkukrotnie uratowała nam tyłek podczas ulewy. Nie doczepialiśmy sypialni – chowaliśmy się tylko w igloo z tropiku na kilkanaście lub kilkadziesiąt minut. A podłoga z polietylenu jest nie do zdarcia.
Do tej pory jeśli idę z kimś, zabieram właśnie Sierrę! Niestety, na samotne wędrówki ten namiot jest za ciężki. Warunkiem zabrania jej na wyjazd jest możliwość podzielenia wagi Sierry III (3.6kg) na dwie osoby. Ktoś zabiera tropik i stelaż, a inny ktoś szpilki i sypialnię.
#3 Tarp
Zanim zaczęłam swoje pierwsze wędrówki solo, musiałam znaleźć nowe, lżejsze schronienie. Waga stała się jednym z najważniejszych priorytetów, zaraz obok maskującego koloru i ceny. Niestety, to ostatnie kryterium skutecznie przekreśliło większość moich kandydatów. Jeśli namiot ma być mały i lekki, to musi być drogi… Nie znalazłam wtedy innej alternatywy i postanowiłam zainwestować w tarpa.
Zamysł był taki, by z tarpa zawsze robić możliwie najbardziej zamknięte schronienie. Kłóci się to z ideą tego typu zadaszeń, ale taki miałam wymóg ze względu na psy i swój komfort psychiczny. Dziś może podeszłabym do tego inaczej… Wtedy jednak kupiłam tarpa DD Hammocks 3.5m x 3.5m. To ogromne bydle. Wystarczyłoby mi pół takiego, gdyby nie chęci uzyskania zamkniętej konstrukcji.
Po pierwszych kilku wyjazdach okazało się, że to nie jest mój typ schronienia. Przeszkadzało mi, że rozstawianie tarpa niewprawionej osobie przysparza tylu przeszkód i zajmuje tyle czasu… Ale jeszcze bardziej martwiło mnie, że nie mam gdzie zamknąć psów i ze spokojną głową pójść się np. wykąpać do schroniska.
Mimo to podobała mi się lekkość tego rozwiązania i jego potencjał. To zwykła płachta, którą mogę rozłożyć jak chcę. Jako namiot, jako osłonę od wiatru lub od słońca… Bardzo uniwersalne rozwiązanie! Służyło mi w każdym swoim centymetrze o każdej porze dnia i nocy, więc zaczęłam szukać idealnego dopełnienia…
#4 Namiot Tarp z sypialnią
Miałam już tarpa (patrz wyżej), czyli jakby tropik. Pomyślałam, że może wystarczy dopasować do niego sypialnię? Okazało się, że na rynku (polskim, ale i chińskim) można znaleźć same sypialnie! Nie baldachimy na komary, a dosłownie sypialnie do namiotów, np. jako części zastępcze/naprawcze albo osobne produkty.
Przetestowałam dwie takie sypialnie. Idea była trafna, ale prędko się przekonałam, że nie ma to jak dopasowany sprzęt. Sypialnie rozkładały się świetnie i w końcu miałam gdzie zostawiać psy. Niestety, znów miałam problem z rozstawieniem tarpa. Tym razem był po prostu za duży, a ja nie miałam już cierpliwości do kolejnych zakupów. Poza tym, od swojego domku oczekuję, że na koniec dnia rozstawię go nawet na autopilocie. W tym wypadku nie była to jednak kwestia wprawy…
Jestem pewna, że gdybym wędrowała z jednym psem i miała mniejszego tarpa, mogłoby to być moje ulubione schronienie. Lekkie, poręczne, malutkie, do rozstawienia w trymiga – czego chcieć więcej? Może kiedyś! Póki co swojego DD-Tarpa zabieram na stacjonarne biwaki zawsze tam, gdzie potrzebuję dodatkowej ochrony przed słońcem lub wiatrem.
#5 Namiot Rockland Soloist Plus
Wiedziałam w końcu, że moje schronienie powinno być lekkie, małe, w maskującym kolorze i jednak powinno być namiotem. Moją uwagę przykuł Rockland Soloist Plus, który jako ulepszona i trochę większa wersja „jedynki” spełniał wszystkie te kryteria.
Używałam go na kilku tripach i przekonałam się, że może naprawdę wiele. Niestety, jest niski. Bardzo niski! To właściwie norka tylko do spania, do wczołgania się i zaśnięcia. O ile nie przeszkadzało mi to na początku, to po kilku dniach budziłam się połamana. Nie tylko po wyczerpującej wędrówce, ale i z konieczności wyginania się we własnym namiocie. Rockland Soloist Plus jest bowiem tak niski, że leżąc w nim co najwyżej wesprę się na łokciu, a i tak głowę będę musiała przechylić w poziom. Przebieranie się w takich warunkach jest dosłownie karkołomne. Wszystko trzeba robić na leżąco. Gotowanie – szczególnie jeśli pada – również odbywa się na leżąco.
Tak czy siak nie można odmówić mu kilku zalet. Jako niskopodłogowiec w kolorze butelkowej zieleni naprawdę wybitnie kamufluje się w leśnym poszyciu. Bardzo łatwo się go rozstawia – ma tylko dwa pałąki w części „gdzie głowa”, a resztę opina się na sznurkach i szpilkach. Na plus również wentylacja, bo namiot ma dwa wejścia (z przodu i boczne), które można uchylić tworząc przeciąg. Jest też szerszy i dłuższy niż można się spodziewać. Obok mnie z łatwością mieścił się Krakers, a w przedsionku lądował 65L plecak.
Namiot puściłam dalej w świat i teraz służy Piotrkowi. Od razu się polubili, bo Piotrek jest dużo bardziej elastyczny niż ja i łatwiej mu się wyginać w tym jamniczku.
Te wszystkie kombinacje, wzloty i upadki, próby i błędy, zaprowadziły mnie do kolejnej spontanicznej decyzji zakupowej…
#6 Namiot Naturehike Cycling Ultralight 1
Kupiłam go tuż przed przejściem Szlaku Orlich Gniazd. Naturehike Cycling UL 1 skusił mnie wysokością (90cm) i stosunkiem jakości do ceny.
Właściwie przed wyjazdem rozstawiłam tylko sypialnię, żeby wiedzieć mniej więcej co z czym się łączy. Prawdziwy bój ten namiot przeszedł w trakcie wędrówki i spisał się świetnie.
Ma maskujący kolor, wywietrznik, jest bardzo lekki (1,3kg bez dodatkowej podłogi). Sypialnia jest szersza kosztem mniejszego przedsionka, ale przede wszystkim… Jest na tyle wysoka, że mogę w niej usiąść!
Podejrzewam, że wprowadzę w nim kilka poprawek. Planuję wszyć w górną część sypialni uchwyty na sznurek na pranie lub półko-hamak z jakiejś siateczki. Przyda się też zaszycie kieszeni u podstawy namiotu, bo ma kształt trójkąta (w rogu ściany) i przez to wylatują z niej rzeczy.
Mimo to, bardzo możliwe, że to na nim zakończę poszukiwania namiotu idealnego w mojej półce cenowej. Droższego nie chcę. Nie chcę logiem na namiocie sugerować osobom postronnym, że mam hajs. Jeszcze pomyślą, że w środku mogą być równie cenne rzeczy…
To tyle! Opisałam chyba wszystko, co wiem o namiotach. Jeśli coś mi się przypomni lub skłonią mnie do tego Wasze pytania – na pewno uzupełnię ten post.
